De documentaire van Ross McElwee bestaat grotendeels uit oude opnamen van Adrian: het pientere en fantasievolle zoontje van McElwee dat in een typisch bokkige puber verandert. Later worstelt hij met mentale problemen en drugsverslaving. Beelden die helemaal geen doel hadden toen McElwee ze draaide, lijken nu puzzelstukjes te zijn geworden. Niet alleen om Adrian beter te begrijpen, maar ook hemzelf.
